De cake zit in de oven

en toen begon het weer
te werken
weken lang
verwelkten wij
en ving
het randverschijnselen aan
in worgende bezoekingen
van stillevers en psychiators
in hun verwerkingsproces

we daagden gevels uit
likten wat we mochten
en beten wat we haatten
wij
de blinde honden
wij waren het
die je herkenden

we belden dierenambulances
om een stem te horen

wie bracht ons tot bedaren
wie ging er blokjes met ons om
wie liet ons uit voorgoed
wie maakt ons los

ja
wastie braaf

en zochten onze toevlucht in
maanden ellendige lijnen trekken
blaffen naar beelden in de nacht
kwispelen tegen de duisternis
en het nastreven van nooit
vermoede prooien
we zochten
wat we toch niet wilden vinden

wat gek
dat doet ie normaal nooit

en wierpen ons op de wereld
der vermoeide machines
van afvaart en overslag
in de multifunctionele
troostrijke terreinen
der Vage Bekenden
en de unieke mogelijkheden
van hun feesten
der herkenning
in complexen van Jeweetwel

waar het lied der lege loodsen
tegen beroete gevels kroop
lauw kreunend
pils in plastic hulzen droop
en in de geur van generaties
onze doorwrochte koppen
afsloegen
ten einde
hun verwoestende werking
te staken
in ketenbeheer
van ongehoorde misbegrepen
boodschappen op antwoordapparaten

en elke dag de zon
met harde stoppels op haar kaken
Floepens mis
zoals Klukkluk de indiaan reeds sprak

Je moet het een plekje geven

ja
opgetast
in onze bochels vol herinneringen

zoek
zoek dan
apport

en keer terug op aarde